Sevgili Sevgilim

Kritik bir günü es geçtim kimse dönüp de niye yazmadın demedi.

Demez!

Ben yazsam da yazmasam da erkekleri terleten, kadınların bir kısmını sevindiren bir kısmını da sevinen kadınlara düşman eden bir gün geçti gitti.

Kadınların çiçek kokusunu, erkeklerinse kadın kokusunu sevdiğini özetleyen bir gün.

14 Şubat.

Lise yıllarında verdiğim önemi vermiyorum elbette ama kadın olmanın getirdiği bir içgüdü olsa gerek hatırlanma gereği duymuyorum desem sifonu çekmeden önce gördüğüm manzaradan çok daha boktan bir yalan olur bu.

Bu değerli günde bir avuç çiçeği sevdiklerinden esirgeyen erkekleri ve onlara inat olsun diye yaratıcılığını kullanmayan bayanları şiddetle kınıyorum.

İster tüketimin tetikleyicisi diyin isterseniz saçmalık bugünü özel yapan saklanan duyguları bahaneyle dışa vurabilme şansınız. Yaşadığınız tüm kaygıları bir an olsun geride bırakıp karşılık beklemeden “seni seviyorum” diyebilmek belki de.

Yıllarca koyun koyuna yatan ama verdiği değeri ölüm döşeğinde dile getirebilen insanlar için yol yakınken bir şeyleri düzeltebilme şansı.

İnsan olduğunu unutup gözlerle konuşabilmenin yeterli olabileceğini düşünenler için sıkı sıkıya kilitlenen kapıları aralık bırakabilme cesareti.

Sevgiler günü.

Birbirini sevenlerin günü.

Bu dünyada tek başımıza olmadığımızın yüzümüze haykırıldığı gün.

Geçmiş güzel günlerin hatırına geçmiş sevgililer günü tüm yaşanan sevgi dolu günler gibi olsun.