7 Nisan 2008 Pazartesi

Bir Veda


Bazen gideni aramamalı insan.
Bırakmalı. Hatıralarında olduğu gibi kalmalı her şey.
Didiklememeli; sormamalı..
Büyüdüğünü hissetmemeli. O ana dönecekmiş gibi yaşamalı.
Taşındığım kentlerde hala bir evim, unuttum diyen kalplerde küçük umutlarım var benim. Bir gün çocukluğuma döneceğim yasemin kokulu bahçemizin sokağında hala dolaştığına inandığım insanlar var aklımda. Fırfırlı elbiseler giyen, boncuklu bikinileri dolaplarında, yazı beklediğine inandığım arkadaşlarım var.
İşte o insanlardan biriydi Rahmi de. Hiç büyümeyen bir hali vardı. Biraz çocuk biraz deliydi kimine göre. Ama Rahmi kime göre kimden daha deliydi bilmiyorum. Belki de bizim göremediğimiz bir arabası, çözemediğimiz bir dili olduğu içindi. Elbiseleri daha kirli sözleri daha cesur olduğu için.
Bir şişe gazoza mutlu olurdu. Sadece fotoğraflara değil hayatın her karesine gülümser; serin bir yaz gecesi hırkasız dolaşabilirdi.
Her geçen yıl biraz daha büyürken biz, onun hep bir yanı çocuk kaldı. Kalp kırıklarımız artarken onun kalbi sapasağlamdı.
Hayal gücü izleği filmlerden edindiği deneyimlerle sınırlı değildi. Tarzı vardı. Dağınık saçları şortunun altına giydiği beyaz çorapları..
Güzeli çirkinden ayırt eden bir zevki vardı. Bunu çekinmeden söyleyen bir yüreği.. Gidip gelen duyguları, ani çıkışları, kahkahaları..
Yaşları birbirinden farklı dostları vardı. Her yazı ve onları dört gözle beklediği kimsenin bilmediği kış geceleri bir de..
İnternet sayfalarından izini yıllar sonra bulduğum arkadaşlar, Rahmi gitti dediler bir gün. Ona ait bulanık bir fotoğrafın altında onun göremeyeceği vedalar bıraktılar.
Hayalet arabasına binip çıkıp gitmişti Rahmi.
Kalbim sızladı bir an. Sonra yüzümde bir gülümseme belirdi. Havada uçuşan anılarımın avuçlarına dökülüşüne şahit oldum. Bir yaz günü geri dönmeye karar verdiğimde hiç gitmemiş gibi site kapısında bizi bekleyeceğine inandım.
Dedim ya bazen gideni aramamalı insan.
Yürüdüğü yollardaki yaprakların hiç süpürülmeyeceğine inanmalı. Dönemeyeceği yerlere, dönemeyeceği zamanlara bir gün dönebilecekmiş gibi yaşamalı.

3 yorum:

LaLe dedi ki...

burc bu fotodaki rahmi mi ?
ikiniz de aynı pozu vermissiniz
bknz blogger avatar
:))

Burçin Çobanoğlu dedi ki...

lalecim benim icimdede bir delilik mevcut ondan olabilir mi acaba ?
senden de böyle bir foto bekliyoruz. haberin ola :)

Cem Akkılıç dedi ki...
Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.